Балад сураси матни ўзбек тилида

Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм

1. Лаа уқсиму биҳазал балад;

2. Ва анта ҳиллум биҳазал балад;

3. Ва валидив ва маа валад;

4. Лақод холақнал инсана фий кабад;

5. Аяҳсабу аллай яқдиро ъалайҳи аҳад;

6. Яқуулу аҳлакту малал лубадаа;

7. Аяҳсабу аллам яроҳуу аҳад;

8. Алам нажъал лаҳуу ъайнайни;

9. Ва лисанав ва шафатайни;

10. Ва ҳадайнааҳун наждайни;

11. Фалақ таҳамал ъақобата;

12. Ва маа адроока мал ъақобаҳ;

13. Факку роқобаҳ;

14. Ав итъамув фий явмин зий масғобаҳ;

15. Ятийман заа мақробаҳ;

16. Ав мискийнан заа матробаҳ;

17. Сумма каана миналлазиина аамануу ва таваасов биссобри ва таваасов бил марҳамаҳ;

18. Улаа'ика асҳаабул майманаҳ;

19. Валлазиина кафаруу биаайаатинаа ҳум асҳабул маш'амаҳ;

20. Ъалайҳим наарум му'содаҳ.

---

Балад сураси ҳақида маълумот

Маккада нозил бўлган. 20 оятдан иборат.

Ушбу сураи кариманинг номи ҳам ўзининг биринчи оятдаги сўзидан олинган. «Балад» сўзи, «юрт, ўлка, шаҳар» маьносини англатади. Ушбу оятдаги «Балад»дан мурод эса Маккаи Мукаррама шаҳридир.

Бундан аввалги сурада бойликни яхши кўрганлар, меросни ҳаромдан кўплаб еганлар, мискинларга таом беришга қизиқмаганлар танқид қилинди. Энди бу сурада бойлик эгаларининг қул озод қилиш, очлик кунларида таом бериш каби хислатлари зикр қилинади. Шунингдек, нафс хотиржамлиги нима билан ҳосил бўлиши ҳам айтилади.

Бу сурада жуда қисқа сўзлар ила охират ҳаётининг борлиги, Аллоҳ инсонга икки йўл–саодат йўли ва бахтсизлик йўлини кўрсатиб қўйганлиги, инсон хоҳлаганини танлаб юришлиги, оқибатда эса қилганига яраша мукофот ёки жазо олиши айтилади.

Бой кишиларда иймон бўлмаса ҳовлиқиб кетишлари, дунёда менга кучи етадиган ҳеч ким йўқ, мен у қилдим, мен бу қилдим, деб мақтанишлари эслатилади. Аслида эса, бой одам бева-бечора, камбағал-мискин, етим-есирларга ёрдам бериши лозимлиги уқтирилади.

Шундай қилиб, Аллоҳ мусулмонларни инсонпарварлик, меҳр-шафқат, биродарлик ва бошқа юксак инсоний фазилатлар руҳида тарбиялаб боради.

Бошқа Маккий суралар қатори «Балад» сурасининг мақсади ҳам иймон-эьтиқодни собит қилиш бўлиб, унда асосан охиратдаги ҳисоб-китоб ва жазо-мукофот масаласи ва шунингдек, яхшилар билан ёмонларнинг орасини ажратиш масаласи муолажа қилинади.

Сураи кариманинг бошида Баладул Ҳаром–Маккаи Мукаррама билан, Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам яшаб турган шаҳар билан қасам ичилиб, Волид ва унинг авлодлари ила қасам ичилиб, инсон бу дунёда машаққат тортиши муқаррар экани таькидланади.

Сўнгра баьзи бир кишилар ўзлари кофир ва осий бўлиб туриб, молу мулкларини нотўғри йўлда сарфлаб туриб ҳам, ана ўша сарф-харажатлари ўзидан азобни қайтаришини нотўғри даьво қилишлари ва аслида улар нима қилишлари кераклиги баён қилинади.

Сура хотимасида эса, охиратда мўминларнинг ҳоли қандоқ бўлади-ю, кофирларнинг ҳоли қандоқ бўлади, қисқача васф қилинади.