Баййина сураси матни ўзбек тилида
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
1. Лам якуниллазийна кафаруу мин аҳлил китааби вал мушрикиина мунфаккиина ҳаттаа та`тияҳумул баййинаҳ;
2. Росуулум миналлоҳу ятлуу суҳуфам мутоҳҳароҳ;
3. Фийҳаа кутубун қоййимаҳ;
4. Ва маа тафарроқоллазиина уутул китааба иллаа мим баъди маа жаа`атҳумул баййинаҳ;
5. Ва маа умируу илла лияъбудуллоҳа мухлисиина лаҳуд-диина ҳунафаа`а ва юқиймус солаата ва йуътуз закаата, ва заалика диинул қоййимаҳ;
6. Инналлазиина кафаруу мин аҳлил китаби вал мушрикиина фии наари жаҳаннама хоолидиина фийҳаа, улааика ҳум шаррул бариййаҳ;
7. Инналлазиина аамануу ва ъамилус соолиҳаати улааика ҳум хойрул бариййаҳ;
8. Жазаа`уҳум ъинда Роббиҳим Жаннаату ъаднин тажрии мин таҳтиҳал анҳаару хоолидиина фийҳаа абадаа. Розияллооҳу ъанҳум ва розуу ъанҳ, заалика лиман хошия Роббаҳ.
Баййина сураси ҳақида маълумот
Маккада нозил бўлган. 8 оятдан иборат.
Ушбу сураи кариманинг номи ҳам ўзининг биринчи ояти охиридаги келган «Баййина» сўзидан олингандир.
«Баййина» сўзи луғатда «баён қилувчи», «очиқ-ойдин ҳужжат» ва «далил» маъносини билдиради. Ҳақни собит қилиш учун келтириладиган ашёвий далил-баййинадир. Ушбу сурадаги «Баййина» Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг Пайғамбарликларидир.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламга Қуръон нозил бўлишидан аввал оламни фисқ-фасод қоплаган, ҳамма диёнатлар ботил, бидъат, хурофотга тўлган эди. Аҳли китоб ҳам, мушриклар ҳам баробарига ақидаси бузуқ кишиларга айланган эдилар.
Яҳудийлар мушрик арабларга, бизнинг муқаддас китобимизда айтилишича, яқинда Аллоҳ араблардан бир Пайғамбар юборади, у ҳақ билан ҳукм қилади, адолат ўрнатади, биз унга эргашиб сизларнинг устингиздан ғалаба қиламиз, дейишарди. Мушриклар бўлса, ундоқ бўлса, Сиздан кўра биз унга яқинроқ бўламиз, деб янги Пайғамбар келишини орзиқиб кутардилар.
Аллоҳ таоло Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламни Пайғамбар қилиб юборганида эса барчалари у зотга қарши чиқдилар. Куфр қалбларини кўр қилди ва иймон йўлини тўсди.
Ушбу сураи карима мазкур ҳақиқатни баён қилиб келди.
«Баййина» сураси Маккий суралардан бўлиб, уни «Лам якун» сураси ҳам дейилади. Бу сураи карима:
- Аҳли китобларнинг Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг Пайғамбарликларига нисбатан муносабатларини.
- Аллоҳ таолога ихлос ила ибодат қилиш масаласини.
- Охиратда кофиру мушриклар ва мўминларнинг оқибати қандоқ бўлиши масаласини баён қилади.
Сураи карима аҳли китоблар: яҳудий ва насороларнинг Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг даъватларига бўлган муносабатларини баён қилиш ила бошланади.
Сўнгра иймоннинг муҳим унсурларидан бири бўлган Аллоҳга ихлос ила ибодат қилиш масаласи муолажа қилинади.
Суранинг охирида эса, аҳли китоб ва мушриклар одамларнинг ёмонлари эканлиги ҳамда уларнинг жаҳаннамга киришлари баён қилинади.
Шунингдек, мўмин-мусулмонларнинг одамларнинг яхшиси эканликлари ва улар жаннатдан жой олишлари муқаррар эканлиги таъкидланади.