Фажр сураси матни ўзбек тилида

Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм

1. Вал фажр;

2. Ва лаялин ъашр;

3. Ваш шафъи вал ватр;

4. Вал лайли иза яср;

5. Ҳал фий залика қосамул лизий ҳижр;

6. Алам таро кайфа фаъала Роббука биъаад;

7. Ирома затил ъимаад;

8. Аллатии лам йухлақ мислуҳаа фил билаад;

9. Ва самуудаллазиина жаабус-сохро билваад;

10. Ва фиръавна зил автаад;

11. Аллазиина тоғов фил билаад;

12. Фа аксаруу фийҳал фасаад;

13. Фа собба ъалайҳим Роббука савто ъазааб;

14. Инна Роббака лабил мирсоод;

15. Фа аммал инсаану изаа мабталааҳу Роббуҳуу, фа акромаҳуу; ва наъъамаҳуу, фа яқуулу Роббий акроман;

16. Ва аммаа изаа мабталааҳу фақодаро ъалайҳи ризқоҳу, фа яқуулу Роббий аҳаанан;

17. Каллаа! Бал лаа тукримуунал ятийм;

18. Ва лаа таҳааззууна ъалаа тоъамил мискиин;

19. Ва та'кулуунат турооса аклал ламмаа;

20. Ва туҳиббуунал маала ҳуббан жаммаа

21. Каллаа изаа дуккатил арзу даккан даккаа;

22. Ва жаа'а Роббука вал малаку соффан соффаа;

23. Ва жиий'а явма'изим би жаҳаннама, явма'изий ятазаккарул инсаану ва аннаа лаҳуз зикроо;

24. Яқуулу йаа лайтании қоддамту лиҳайаатии;

25. Фа явма'изил лаа йуъаззибу ъазаабаҳуу аҳад;

26. Ва ла йуусиқу васақоҳуу аҳад;

27. Йаа аййатуҳан нафсул мутма'иннаҳ;

28. Иржиъии илаа Роббики розиятам марзиййаҳ;

29. Фадхулий фий ъибаадий;

30. Вадхулий Жаннатий.


Фажр сураси ҳақида маълумот

Маккада нозил бўлган. 30 оятдан иборат.

Ушбу сураи кариманинг биринчи ояти ўзига ном қилиб олинган.

Бу сура Макка мушриклари мусулмонларни азоблаб, динга қаршилик қилиб, Аллоҳнинг айтганига юрмай турган бир пайтда нозил бўлган.Аллоҳ таоло суранинг аввалида бир неча нарсалар билан қасам ичиб, сўнгра қиёмат куни албатта бўлишлигини ва унда ҳар бир киши бу дунёда қилганига яраша мукофот ёки жазо олишини айтади. Макка мушрикларига улардан аввал ҳам Од, Самуд, Фирьавн қавмларига ўхшашлар ўтиб, осийлик қилганлари учун охир-оқибатда азобга дучор бўлганларини, уларнинг куч-қуввати, молу мулки вақти келганда ҳеч қандай фойда бермаганлигини эслатади.

Шу билан бирга ҳамма нарсани, қадр-қийматни молу мулк билан ўлчашлик ҳам хато эканини айтади. Молу мулк инсонга синов учун берилишини ёки берилмай қолишини таькидлайди. Ҳамма қиёматда ўз қилмишига яраша мукофот ёки жазо олиши муқаррардир.

Мазкур маьноларнинг сурада келиш тартиби қуйидагича:

Суранинг бошида фажр, ўн кеча, жуфту тоқ нарсалар ва юрилган тун билан қасам ичилади.

Сўнгра Од, Самуд ва Фирьавн қиссалари ўзига хос услуб ва суранинг сиёқига мос равишда эслатилиб уларнинг оқибатидан ўрнак олишга чақирилади.

Кейин эса, Аллоҳ таоло инсонга уни синаш учун неьмат берса у ўзини қандоқ тутиши баён қилинади.

Суранинг охирида эса қиёмат кунининг даҳшатлари, ундаги баьзи воқеалар, у кунда кофир инсоннинг ҳоли нима бўладию, мўмин инсоннинг ҳоли нима бўлади-қисқа иборалар ила васф қилинади.

← Бошқа суралар